کتاب سقای آب و ادب

شاید قشنگ ترین و به درد آور ترین کتاب زندگیم رو خوندم... قلم استاد شجاعی که بی نظیر هست مگه میشه داستان حضرت اباالفضل باشه و خوب نباشه ؟ پیشنهاد میکنم حتما بخونید و لذت ببرید و اشک بریزید و فکر کنید...

کتاب سقای آب و ادب از آقای سید مهدی شجاعی درباره حضرت عباس علیه السلام هست . متن این کتاب ادبی هست ، در یک ابتکار جالب هر فصل حضرت عباس با یک فرد یا چیز دیگه پیوند زده شده : بخش اول عباسِ علی : روایت از حضور حضرت عباس بر شریعه فرات شروع میشه بعد به جنگ صفین میره و نوجوانی حضرت عباس علیه السلام، باز فرات و بعد روایت ازدواج امیر المومنین با ام البنین علیها السلام و باز این رفت و آمد روایت میان گذشته و حال ادامه داره. بخش دوم عباسِ ام البنین و در این بخش هم مثل بخش قبل روایت حال و گذشته است با حضور حضرت ام البنین و روایت شیرین ازدواج ایشون با امام علی علیه السلام این بار از دیدگاه ایشون . بخش سوم عباسِ عباس و این بخش از زبان حضرت عباس به زیبایی روایت شده . بخش چهارم عباسِ سکینه و این رابطه عمیق سکینه سلام الله علیها و عموشون و مشک .بخش پنجم عباسِ مواسات در این بخش شاهد دلاوری و رزم حضرت عباس و رجز خوانی ایشون هستیم. بخش ششم عباسِ زینب: این بخش از زبان حضرت زینب خطاب به حضرت عباس هست تقریبا . بخش هفتم عباسِ ادب . بخش هشتم عباسِ حسین : در این بخش رفتن امام حسین علیه السلام بالای سر ایشون هست . بخش نهم عباسِ فرشتگان که بخشی طولانی و بسیار زیباست . بخش دهم و بخش پایانی کتاب :عباسِ فاطمه سلام الله علیها. کتاب سقای آب و ادب روایتی متفاوت ، احساسی و بسیار زیبا داره ، تین کتاب دوست داشتنی و خلاقانه است ، مثلا بخش عباس فرشتگان ، من جای دیگه ای این طور پرداختن به حضرت عباس علیه السلام رو ندیده بودم ، و این که کتابی حدودا در دویست و پنجاه صفحه صحنه اصلی حضور حضرت عباس بر سر شریعه فرات هست و بعد روایت عقب و جلو میشه و البته این کار بسیار دلنشین انجام شده . خوندنش رو پیشنهاد میکنم. این یادداشت رو برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتم. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب

اگر این کتاب رو نخونید معنی واقعی کتاب رو نمی‌فهمید

به نام خدا . اسمِ کتاب خود خلاصه‌ایست بر تمامِ آنچه که باید از رموزِ کلمات واقف شد؛ "سقای آب و ادب" ... سقایی که با دستانش تو را راهیِ کشتیِ نجاتِ حسین میکند و تو را به حسین می‌رساند. سقایی که نه من توانِ برشمردنِ فضایلش را دارم و نه کلمات می‌توانند آنطور که شایسته‌ی اوست حقش را ادا کنند.عباس را فقط حسین باید معرفی کند و به راستی چه کسی بهتر از خورشید، توانِ معرفیِ ماه را دارد؟! اگر طالبِ این هستی که حسین را بیشتر از دیروز بشناسی_که باید هم شناخت_باید ابتدا دستِ توسل به درگاهِ عاشقِ راستینش_عباس‌بن‌علی_بزنی و طریقه‌ی معاشقه با معشوق را از او بیاموزی. کربلا، پایانِ حیاتِ عباس نبود، بلکه آغازِ تجلیِ چشمگیر و دستگیرِ سقایی‌اش بود و باید دانست هرکس که خواهانِ کسبِ معرفتِ حسینی باشد را، با دستانِ بریده‌اش رهنمون خواهد کرد. کتابِ "سقای آب و ادب" به زیبایی هرچه تمام‌تر گوشه‌ای از جلوه‌گری‌های ماهِ بنی‌هاشمیون را از کلامِ فصیحِ علی، ام‌البنین، سکینه، زینب، حسین و فاطمه_صلوات‌الله علیهم اجمعین_ بیان کرده که طریقی است برای درکِ گوشه‌ای از جلال و جمالِ مردانه و مریدانه‌اش. اما در کنارِ آن، خوب است که عباس را از لسانِ فرشتگانِ هفت آسمان‌ها بخوانید؛ فرشتگانی که خود معترفند که عباس را آنطور که باید نتوانسته‌اند بشناسند. . اینها همه برای آن‌ است که چون مایی در این کره‌ی خاکی، دستِ توسل و تضرع و ارادتمان را به بالا بلندای قامتِ آستانِ حضرت معبود بالا ببریم و بخواهیم تا دستمان را در دستانِ عباس قرار دهد. و حقاً کسی که دست در دستانِ عباس قرار دهد، هم حسین را و هم خدای حسین را میسورانه‌تر خواهد شناخت. پیشنهاد میکنم برای شناختِ این شخصیتِ بی‌بدیلِ عاشورا، این کتابِ زیبا را از دست ندهید!

باتشکرازشماکتاب خیلی خوبی بود.