فکر میکنم همگی ما دیگه تا الان اسم شهید ادواردو آنیلی رو شنیده باشیم. شخصیتی که در یک خانواده سوپر پولدار متولد شد و قرار بود جا پای پدر موفقش در تجارت خانوادگیشون بگذاره ولی رفته رفته بقیه متوجه میشن که ادواردو دقیقا اونی نیست که دوست داشتن باشه. ادواردو سرش تو کتابه و هر روز براش سوالهای بیشتری در مورد ادیان (با توجه به اینکه از مادری یهودی و پدری مسیحی زاده شده) بوجود میاد تا اینکه بلاخره به قرآن میرسه. این سرچشمهی نور سبب میشه که ادواردو بعد از جستجو و تحقیق بسیار دین خودش رو به اسلام تغییر بده و زمانی که با شور و شوق برای پدرش از مسلمان شدنش میگه واکنشی نه چندان دلچسب رو دریافت میکنه. پدر و مادرش از اینکه او مسلمان شده ناراحتن و انگار دیگه از او ناامید میشن. ادواردو آنیلی همونطور که خودش هم تو کتاب اذعان کرده گاهی وسوسه شده که همه چیو رها کنه. هر کدوم از ما هم اگر موقعیت و جایگاه اونو داشتیم ممکن بود سر خودمون رو به درد نیاریم و بریم به همون ثروتی که نصیبمون شده بچسبیم ولی اینکه ادواردو پشت پا زده یعنی همت بلندی داشته و حتما چیز باارزشتری رو بدست آورده بود که همه چی رو رها کرد و اونو انتخاب کرد. این متن را برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتهام. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
دانلود کتاب ادواردو مسافری از رم
نظر دیگران (۱)
همه نظرات- مریم ترابی فرخانی
معرفی کتاب ادواردو مسافری از رم
کتاب ادواردو مسافری از رم به قلم فهمیه نیکومنظر یکی از کتابهای مجموعه تربچهها و جغلهها است که کودکان و نوجوانان را با زندگی، اسلام آوردن و شهادت ادواردو آنیلی، فرزند یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین سرمایهداران ایتالیایی آشنا میکند.
شهید ادواردو آنیلی فرزند جیانی آنیلی، یکی از سرمایه داران بزرگ ایتالیایی و مالک سابق مجموعه فیات و مارلا کاراچو بود. او در جوانی به اسلام و سپس به مذهب تشیع گروید و این موضوع بر خاندان بزرگ و قدرتطلب او که با صهیونیستها نیز همکاریهای گسترده داشت، سخت گران آمد.
ادواردو چندبار به ایران سفر کرد و با امام خمینی و آیتالله خامنهای دیدار نمود و به زیارت امام هشتم رفت. گرایش او به اسلام و فعالیتهای ضد استبدادیاش باعث شد که سرانجام در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۰ به دست عوامل ناشناس و طرزی مشکوک به قتل برسد. جسد او را زیر پل «ژنرال فرانکو رومانو» در بزرگراه تورینو به ساوونا یافتند و شواهد حاکی از آن بود که ادواردو از روی پل ۸۰ متری مذکور به پایین پرت شده است.
برخی رسانهها مرگ ادواردو را توطئهای صهیونیستی دانستهاند و در سال ۲۰۰۱ نیز در ایران فیلمی ساخته شد که شواهد و مدارکی دال بر ترور ادواردو به دست صهیونیستها ارائه کرد.
گزیده کتاب ادواردو مسافری از رم
با صدای ترمز شدید ماشین و آژیر ماشین پلیس، از بلندای آسمان تفکراتش به پایین آمد. سرش را از میان کتاب برداشت. شب از نیمه گذشته بود. در حالیکه هنوز کتاب در دستش بود، بهسوی پنجره رفت. بدون اینکه آنرا باز کند، بیرون را نگاه کرد. خیابان کاملاً خلوت بود. پلیس مسلّح، پشت چراغ قرمز، رانندهای را پیاده کرد. مرد انگار مست بود و همچنان تلوتلو میخورد. گویی، مردمانی به او تنه میزدند و دائماً او را از مسیرش خارج میکردند.
هنوز نمیدانست چه اتفاقی افتاده. در افکار پریشانش، سرگردان بود. پلیس در حالیکه هنوز اسلحه را رو به او داشت، آهسته به او نزدیک شد. صورت مرد، که سرخ و بنفش شده بود و چهرهاش را ترسناک میکرد، حتی از آن ارتفاع هم، زیر نور ماشین، قابل تشخیص بود و بیآنکه جرئت کند چیزی بگوید، مثل تکهسنگی بر جای ایستاده بود. او را توی ماشین پلیس انداختند و پلیس دیگری، ماشین او را برداشت و همگی، در مسیر خیابان دور شدند. طبع مهربان ادواردو از دیدن آن جوان، سخت آزرده شد و دلش به حال او سوخت. با خود اندیشید: چه مشکلی به وجود آمده که در مستی و بیخودی، با آژیر پیدرپی پلیس، مجبور به توقف شده است؟ شاید آن مرد، در قماری همهی زندگیاش را باخته و آن ماشین، تنها چیزی بوده که برایش باقی مانده و زیر چنگال اوهام ناشی از مستی، با سرعت به انتهای مسیر نامعلوم زندگیاش میرفته.
شاید در آن شب سرد و بارانی دنبال بهانهای بوده تا احساس گرما و خوشبختی کند؛ هرچند ناپایدار. شاید آخرین امیدی را که بدان دل بسته، از دست داده و میخواسته غم تنهایی یا مشکلاتش را به فراموشی بسپارد؛ هرچند گذرا و زودگذر. و اکنون، معلق بر فراز پرتگاه عمیق زندگی ایستاده و نمیداند مرده است یا زنده؟ خواب است یا بیدار؟ باران سطح خیابان را خیس کرده بود. نور چراغ چشمکزن راهنمایی به روی آن تابیده و آنرا خاموش و روشن میکرد. لحظهای جاده روشن و پیدا و لحظهای تاریک و ناپیدا میشد.




















