بسم الله الرحمن الرحیم کتاب جنگ فرخنده ،، روایت زندگی فرخنده قلعه نو خشتی به قلم زینب بانکی کتاب پر از درس صبر و شکیبایی بود ؛ هر چقدر در مورد جنگ مطالعه بشه باز هم پنجره های جدیدی وجود داره که با مطالعه بعدی باز میشه کاش واقعا این بانو الگوی ما باشند و فعالیت کردن در راه آقا امام زمان را با تمام سختی هایش با جان و دل پذیرا باشیم ؛ چقدر همسر جانبازان ؛ بزرگوار و پر از شکیبایی بودند خداوند اجر شما را در این دنیا و آن دنیا خواهند داد ان شاءالله :) جنگ فرخنده روایت‌گر زنی است که نفس مسیحیایی امام خمینی او را زنده کرد و او دیگر لحظه‌ای پای خود را عقب نکشید و در سختی‌ها مانند کوه استوار ماند کتاب، به صورت صوتی نیز در دسترس است که بسیار صوت دلنشینی دارد .... اگر دیدن و شنیدن از تحول آدم‌ها برای شما لذت‌بخش است به هیچ عنوان مطالعه کتاب را از دست ندهید فرخنده دختری از دل یک خانواده در جنوب ،، خانواده ای که از لحاظ مالی چیزی کم ندارد و پرستار ارتش میشود و او ، فرخنده‌ای که قبل از انقلاب هیچ نامی از امام نشنیده است و بعد از آشنایی است که زندگی اش زیر و رو میشود و حال او یکی از مقاوم‌ترین زنان جنوب است :)... کتاب کتابی است که تو را با خود همراه می‌کند، ، طوری که با فرخنده لبخند میزنی و میخندی و با ایشان گریه میکنی و بغض گلویت را می‌فشارد چه دردها و رنج‌هایی کشیده شده است که حال من نوعی متوجه آن نیستم و چقدر و چقدر شرمنده ام شرمنده از حصار نادانی که به دور خود کشیده ام و هیچ چیز نمی‌فهمم شرمنده ام از تک تک شهدا و جانبازان و خانواده هایشان که حال حتی درک و تصور زندگی‌شان برای من دشوار است ولی آنها آن را زندگی کرده اند که حال ایران ما باشد و سرافراز باشد کاش که مشق عشق کنیم از این عاشق پیشگان و آنها را سر لوحه کار و زندگی خود قرار دهیم ... و من الله توفیق #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
دانلود کتاب جنگ فرخنده
نظر دیگران (۱۰)
همه نظرات- فاطمه ادیبی
- 98933****8175
داستان فراز و فرود جالبی داشت
- 98912****8349
عااالی
- 98938****0649
کتاب جنگ فرخنده نسبت به کتاب های شهدایی که خونده بودم خیلی از اتفاق های جنگ رو و وضعیت رزمنده هایی که براشون میاوردن رو توصیف میکرد واقعا کتاب خیلی خوبی بود
- خانم میم
کتاب فرخنده روایتی از زندگی پرفراز و نشیب خانم فرخنده قلعه نو‌‌خشتی می‌باشد که با قلم زینب بابکی به رشته تحریر درآمده و ویراستار آن مریم کتابی است که در انتشارات حماسه یاران تجدید چاپ شده است. این کتاب داستان زندگی دختری آبادانی است و از ابتدا تا سال‌های بعد از شهادت همسر جانباز شان را روایت می‌کند. از صراحت و بیان همه ناگفته‌ها و اسرار زندگی‌شان جا خوردم و از این صداقت و صراحت بسیار لذت بردم. کم پیدا میشود در داستان های زندگینامه همسرشان شهدا این چنین صراحت و صداقتی باشد. لطفاً کتاب را بدون قضاوت ایشان مطالعه بفرمایید. ایشان از دوران کودکی خود و خاطرات اندکی که با پدرشان کل محمد داشتند روایت را آغاز کردند و بعد فوت ایشان و به همراه مادر در خانه خواهر‌شان و شوهرش که به آنها مامان بشیری و بابا بشیری می‌گفتند زندگی کردند. همچنین از دوران خوش کودکی و بازی‌هایشان و غذاهای جنوبی که با تعریف آن دهان آدم آب می‌افتد را روایت کرده‌اند. پس از آن رفتنشان به دانشکده بهیاری و تحصیل در آنجا و پرستار شدن شان را شرح داده‌اند. در این بین مرگ مادر تاثیری عمیق و جبران ناپذیر روی ایشان گذاشت. بعد از آن ماجرای عشقی نافرجام و شکایت برادرانشان از همسر او و طلاقی زود هنگام در اثر فهمیدن خیانت‌های همسر به شدت سرخورده و مایوس شان کرد. پس از آن خود را درگیر کار کردند در حالی که به شدت تنها شده و همه خواهران و برادران هم سرگرم زندگی و کار خود بودند. ایشان از پرستاری‌شان در دوران جنگ و جبهه و هوای معنوی خالصی که در آن نفس کشیده بودند خاطرات زیبا و در عین حال حزن انگیزی روایت کردند. سپس از بازگشت دوباره پیش بهزاد همسر سابقشان که حالا زن و فرزند هم داشت گفتند و سپس بارداریشان سر دختر اولشان مریم و زایمان در زاهدان و سپس رها شدن توسط بهزاد دلم را به درد آورد.در ادامه ایشان به کار خود در بیمارستان ادامه دادند و به بخش مریضان اعصاب و روان منتقل شدند که زمینه آشنایی بین ایشان و همسر جانبازشان خداداد شمس الدین را فراهم کرد در حالی که مامان بشیری پیشنهاد رفتن به خارج را مطرح و حتی دعوتنامه و ویزاشان هم آماده کرده بود ولی ایشان ماندند و ازدواج با جانباز اعصاب و روان را ترجیح دادند و 10 سال زینب وار در کنار ایشان ماندند و زندگی کردند و دختر دومشان مهتاب ثمره زندگی ایشان بود.پس از 10 سال زندگی بعد از تحمل مشقت‌ها و دردهای بسیار همسرشان شهید شدند. ایشان رنج‌ها و سختی‌ها و درعین حال شیرینی های زندگی با جانباز را روایت کرده‌اند. این کتاب را به هیچ عنوان از دست ندهید. نگاه شما را به خیلی چیزها عوض خواهد کرد این مرور برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشته شده است. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
معرفی کتاب جنگ فرخنده
کتاب جنگ فرخنده نوشته زینب بابکی و ویراستاری مریم کتابی می باشد و انتشارات حماسه یاران آن را منتشر کرده است.این اثر روایت زندگی فرخنده قلعه‌نو خشتی؛ دختری آبادانی، پر شر و شور و سرگرم رؤیاهای جوانی که با انقلاب اسلامی در خود انقلاب می‌کند؛ با شروع جنگ پرستار جنگی‌ترین بیمارستان ایران در خرمشهر میشود و بالاخره دست سرنوشت او را از جنوب به شمال کشور می‌برد تا این بار نه فقط پرستار که همراه و همدم یک جانباز اعصاب و روان شود. جایی که شاید شروع جنگ واقعی اوست؛ جنگ فرخنده!
بخشی از کتاب جنگ فرخنده
سال 86 که از طرف بنیاد شهید به من مأموریت دادند تا به عنوان نیروی درمانی، همراه خانواده ی شهدا به سفر راهیان نور بروم، راوی، وسط اتوبوس ایستاد و از مقاومت مردم خوزستان در جنگ گفت؛ به خصوص مقاومت خرمشهری ها در روزهای اول جنگ. به محض اینکه راوی از ماشین پیاده شد، یکی از آقایان میکروفن را برداشت و گفت: «این حرفا همه ش کشکه! خوزستانی ها همون اولین روز جنگ، جونشون رو برداشتن و در رفتن. این مازندرانی ها و تهرانی ها و اصفهانی ها بودن که اومدن و اینجاها رو حفظ کردن.»
من روی صندلی جلو نشسته بودم، دل توی دلم نبود. گفتم اگر چیزی نگویم، فردا نمی توانم جواب آن خون های خشکیده ی روی روپوشم را بدهم. بلند شدم و گفتم: «ببخشید برادر من! شما هرچی که گفتید، بالای سر من. اینکه تموم مردم ایران توی این جنگ از جون مایه گذاشتن، درست؛ ولی همه ی خوزستانی ها هم در نرفتن. اجازه بدید منم صحبت کنم.» بلند شدم و ادامه دادم: «خواهرها! برادرها! جهان آرا اهل کجا بود؟ علی هاشمی و دقایقی اهل کجا بودن؟ غیورْ اصلی کی بود که جون داد و نذاشت پای دشمن به اهواز برسه؟ کی گفته همه ی خوزستانی ها از ترس فرار کردن؟ پس کی با دست خالی، چهل و پنج روز، دشمن رو پشت دروازه های خرمشهر نگه داشت؟ پس اون بدن های پاره پاره تو سردخونه ی خاموش خرمشهر، اهل کجا بودن؟ اگه مقاومت جوون های خرمشهری نبود، تا اصفهانی ها و مازندرانی ها و تهرانی ها به خودشون بجنبن و بیان، صدّام نصف خوزستان رو گرفته بود. کی می خواست جلوشو بگیره؟ عراق از چی می ترسید، از وعده وعیدهای تو خالی بنی صدر؟»
هم زمان با ورودم به خرمشهر، زمزمه ی آمدن رئیس جمهور به خوزستان بود. بعضی ها امیدوار بودند با آمدن بنی صدر، نیرو و امکانات نظامی برسد و قال قضیه کنده شود؛ ولی خیلی ها در همان چند روز، بوی گند خیانت به دماغشان خورده بود. وضع بیمارستان مصدق اصلا خوب نبود. خب وضع بیمارستان شهرِ در حال اشغال، نمی توانست بهتر از این باشد. از آب و برق خبری نبود. اتاق های عمل با ژنراتور فعال بودند. پرسنل و مخصوصا سیمین و بچه های انجمن اسلامی، تمام مدت در حال کار بودند. از دیدن من خوشحال شدند؛ ولی من از دیدن روپوش های خونینشان شوکه شدم؛ البته خیلی زود از شوک درآمدم؛ وقتی که خودم هم سرتا پا سرخ شدم. نیرویی الهی خیلی سریع در رگ های ما تزریق شده بود. نیرویی که نمی گذاشت از دیدن جوی خون در راهروها کم بیاوریم. باور کنید سخت بود، به زبان آسان است. سخت است در حال پانسمان زخم عمیقی باشی، زمین زیر پایت از شدت انفجار بلرزد و مادری دم گوشت فریاد بزند و سر و صورتش را بخراشد.
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
