آنچه در این نوشتار بدان پرداخته شده، بیان روش تفسیری استاد علی صفایی حائری و مقایسه آن با سه تفسیر نام آشنای «المیزان»، «پرتوی از قرآن» و «التحریر و التنویر» است. شاید این کوشش گامی باشد هر چند کوتاه در معرفی مفسری جامع و شناخت روشی نو در تفسیر و در نهایت خارج شدن از مهجوریت.
به نام خدای بخشنده مهربان نه آن ها که می ستانند و نه آن ها که به خاطر نیازها می بخشند. قرآن چشمه ای جاری و خورشیدی است که هر روز طلوعی دارد و تابشی. حیات می دهد و حرکت می آفریند. اوست که با تابشش بر دل های آماده ، غبارها را می پراکند، زنگارها را می زداید و ظلمت ها را می شکافد و محو می کند. آدمی را هر دمی ظلمتی است و قرآن را در آن دم نوری و هدایتی...
