علی که عبد خدا و امیر عالم بود به بارگاه جلال خدای، مَحرَم بود *** همان زمان که خدا می سرشت آدم را فروغ عشق علی در ضمیر آدم بود *** سحاب رحمت حق بود و آبشار امید که باغ وحی از او باصفا و خرّم بود *** نگاه عاطفه خیز و نوازش مهرش لطیف تر ز حریر و نسیم و شبنم بود *** علی که کعبه از او قدر و اعتبار گرفت ز لطف با فقرا هم نشین و همدم بود *** گهِ دعا و نیایش، تجلّیات خدا به چلچراغ نگاه و رخش مجسّم بود *** برای رهبری و پاسداری از اسلام پس از رسول خدا بر همه مقدّم بود