هنگام گل گندم، دختران مستانه به دشت ها و گندم زارهای پر از گل های وحشی می رفتند؛ زلفشان را با گل های معطر آدین می کردند و آنگاه که با کوله باری از گل ها و گیاهان خوردنی و دارویی به خانه باز می گشتند، صدای خنده هایشان دل انگیز و امیدوار کننده و دعوت کننده به مشارکت در این شادی صمیمانه بود...
