بر رنگ و روی عاشق، منگر چو زرد بینی، چون در حقیقت حال، او گلعذار باشد. بس کارهای مشکل، آری! برآید از وی، تا خادم رهش را این کار و بار باشد. بیمار درد شهرت جان کاهد و نداند، آن کس که شد غلامش، او شهریار باشد. از فخر و ناز بگذر، در بارگاه حسنش، زیرا که پایبوسِ یار افتخار باشد.