کتاب دوشنبه هایی که تو را می دیدم

کتاب دوشنبه هایی که تو را می دیدم : بخشی از کتاب- مثل تمام دوشنبه ها منتظرش هستم. مثل تمام دوشنبه ها درست سر ساعت دوازده و نیم، در رستوران را باز می کند تا داخل شود و سر جای همیشگی اش بنشیند. احتیاجی به رزرو کردن ندارد، چون میزش همیشه آماده است. از قبل انتخابش را می دانم، اما با این همه، حدس می زنم که حتی برای شگفت زده کردن خودش هم به من نگاهی بیندازد