کتاب شهریار اثر جاودانه نیکولو ماکیاولی، با ترجمهٔ روان محمود محمود، اثری بنیادین در حوزهٔ علوم سیاسی و فلسفهٔ قدرت است. این کتاب که در قرن شانزدهم میلادی نوشته شده، به بررسی چگونگی کسب، حفظ و اعمال قدرت توسط حاکمان می‌پردازد و دیدگاه‌های بی‌پرده‌ای را دربارهٔ دولت‌داری و رهبری ارائه می‌دهد. با مطالعهٔ این اثر کلاسیک، بینش عمیقی نسبت به ماهیت قدرت و سیاست به دست خواهید آورد.

خلاصه کتاب شهریار

«شهریار» رساله‌ای است که ماکیاولی، دیپلمات و نظریه‌پرداز سیاسی ایتالیایی، آن را به حاکم وقت فلورانس، لورنزوی مدیچی، تقدیم کرده تا به او در حفظ قدرت یاری رساند. نقطهٔ عطف این کتاب، گسست آن از سنت فلسفهٔ سیاسی پیش از خود است؛ ماکیاولی در این اثر، سیاست را از اخلاق و دین جدا می‌کند و چارچوبی جدید و واقع‌گرایانه برای مطالعهٔ سیاست ارائه می‌دهد. به همین دلیل، او را اغلب پدر فلسفهٔ سیاسی مدرن یا علوم سیاسی می‌نامند. برخلاف اندیشمندان پیشین که حاکم ایده‌آل را فروتن، اخلاق‌مدار و صادق تعریف می‌کردند، ماکیاولی معتقد بود که برای حفظ قدرت، گاهی بی‌رحمی بهتر از مهربانی است و به شهرت رسیده که «بهتر است از تو بترسند تا اینکه دوستت داشته باشند، اگر نتوانی هر دو را داشته باشی.