داستان آنیوتا با تصویری از اتاقی کوچک و شلوغ آغاز می‌شود که محل زندگی مشترک آنیوتا، دختری جوان و رنج‌کشیده و کلوچکوف، دانشجوی سال سوم پزشکی است. کلوچکوف درگیر درس آناتومی است و آنیوتا در حالی‌که مشغول دوختن یقه‌ی پیراهنی مردانه است، در سکوت و سرمای اتاق نشسته است. فضای اتاق آشفته و پر از نشانه‌های فقر و بی‌نظمی است. کلوچکوف برای یادگیری بهتر درس، از آنیوتا می‌خواهد که به‌عنوان مدل برایش بایستد و خطوط دنده‌ها را روی بدن او رسم می‌کند. این صحنه، رابطه‌ی میان آن دو را به‌خوبی نشان می‌دهد؛ رابطه‌ای که بیشتر بر پایه‌ی نیاز و اجبار است تا محبت یا صمیمیت. در ادامه، نقاشی به نام فوتیسوف وارد اتاق می‌شود و از کلوچکوف می‌خواهد که آنیوتا را برای مدتی به‌عنوان مدل در اختیارش بگذارد. آنیوتا با بی‌میلی می‌پذیرد و به خانه‌ی نقاش می‌رود. پس از بازگشت، کلوچکوف تصمیم می‌گیرد که رابطه‌اش را با آنیوتا قطع کند و به او می‌گوید که باید از هم جدا شوند. آنیوتا، خسته و بی‌رمق، بدون اعتراض وسایلش را جمع می‌کند اما در نهایت، با اصرار کلوچکوف، دوباره در اتاق می‌ماند. داستان با تکرار روزمرگی و بی‌پناهی آنیوتا و بی‌تفاوتی کلوچکوف نسبت به او ادامه می‌یابد و تصویری از چرخه‌ی تکراری و بی‌سرانجام زندگی این دو شخصیت ارائه می‌دهد.