تصور کنید سال‌هاست منتظر لحظه‌ای هستید که با دخترخوانده‌تان آشنا شوید؛ قرار است او را برای اولین بار ببینید، و او هم قرار است خواهر کوچکش را در آغوش بگیرد. شوهرتان ریچارد از خوشحالی پوست‌اندازی می‌کند، چون دخترش کلوئی تصمیم گرفته دوباره به زندگی‌اش برگردد.
با لبخندی سرشار از امید به شما می‌گوید: «عاشقش می‌شی، خیلی ناز است. فقط یه کم درباره ازدواج مجدد من به هم ریخته بود، ولی الآن تموم شده.» و شما هم با دل و جان قبول می‌کنید. در ذهنتان صحنه‌هایی از آینده‌ای شیرین می‌سازید: وقتی ریچارد سر کار است، با کلوئی کیک می‌پزید، از درس‌هایش حرف می‌زنید، و برایش تبدیل به یک تکیه‌گاه می‌شوید، همان کسی که اگر مادرش زنده بود، می‌توانست با او حرف بزند. اما خب، بگذارید روراست باشیم: اوضاع اصلاً آن طور که انتظار داشتید پیش نمی‌رود.
چون به محض اینکه ریچارد صحنه را ترک می‌کند، نقاب از چهره برمی‌افتد. کلوئی در خلوت، با نگاه‌ها و رفتارهایش به صراحت می‌فهماند که از شما متنفر است. اما جلوی پدرش، فرشته‌ای دوست‌داشتنی و بی‌نقص است. هر بار که شکایت می‌کنید، ریچارد می‌گوید به او فرصت نمی‌دهید؛ اما او چیزی را که شما می‌بینید، نمی‌بیند. و شما یک غریزه مادرانه به شما می‌گوید: این دختر، خطرناک است. به کلوئی اعتماد ندارید و مطمئناً او را حتی برای یک لحظه با ایوی، نوزاد کوچکتان، تنها نمی‌گذارید. چون می‌دانید یک چیز عمیقاً در مورد کلوئی درست نیست – و برای محافظت از خانواده‌تان، دست به هر کاری می‌زنید، قبل از اینکه خیلی دیر شود.
اجازه نده او بماند یک تریلر روانشناختی تمام‌عیار است که با فضای تاریک و تعلیق‌های پیاپی، شما را تا آخرین کلمه در شک و دلهره نگه می‌دارد. راویِ اول‌شخصِ داستان، شما را به عمق ذهن‌پریشان یک نامادریِ نگران می‌برد، جایی که مرز بین واقعیت و توهم، عشق و وسواس، محو می‌شود. اگر از طرفداران فریدا مک‌فادن، دانیل هرست و کلر مک‌گوان هستید، این کتاب دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهید: داستانی اعتیادآور با پایانی حیرت‌انگیز که بسیاری از خوانندگان را به واکنش‌های تحسین‌برانگیز واداشته است.
.jpg&w=3840&q=75)
