این کتاب محبوب‌ترین کتاب برگزیده‌ی مردم قرن بیستم و کتاب قرنمی‌باشد که توسط آنتوان‌دو سنت‌اگزوپری نوشته شده و ترنم قائم‌پناه‌دزفولی‌نژاد آن را ترجمه کرده است.

بخشی از کتاب شازده کوچولو

روباه گفت: «خداحافظ! و اما رازمو بگم، یه راز خیلی ساده: فقط با دل می‌شه همه‌چیزو درست دید. چیزای خیلی مهمو با چشم نمی‌شه دید.»
شازده کوچولو تکرار کرد تا مطمئن شود که فراموش نمی‌کند: «چیزای خیلی مهمو با چشم نمی‌شه دید.»
ـ چیزی که گل‌سرخِ تو رو مهم می‌کنه، وقتیه که براش صرف کرده‌ای.
شازده کوچولو تکرار کرد تا مطمئن شود که فراموش نمی‌کند: «وقتیه که براش صرف کرده‌م...»
روباه گفت: «آدما این حقیقتو فراموش کرده‌ن، اما تو نباید فراموش کنی. تو تا ابد مسئول چیزی هستی که اهلی‌ش کرده‌ای. تو مسئول گل‌سرخِ خودتی...»
شازده کوچولو تکرار کرد تا مطمئن شود که فراموش نمی‌کند: «من مسئول گل‌سرخِ خودمم.»