ماه من این لباس شب این سنگِ قبرِ بی اراده و خوشبو چقدر به رنگِ نجیب و بی گناه کفشهای تو می آید! با این همه از همین ابتدای کار بگذار با تو بگویم به ساز این کلمات دیوانه و دشوار که می رقصی در اوج پیچ و تا بهای گرم و دلبرانه میان هلهله های گیج و پریشان میزها و عک سها و سایه ها، اسلحه ات را بردار و چنانچه زنی با دفتری از گلوله های خیس به سمت تو آمد هر چه عاشقانه تر او را بکش
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)