کتاب چپ دست ها عاشق میشوند، نوشته آقای علی آرمان داستان یک طلبه جوان هست که با مشکلات زیادی رو به رو هست . شخصیت اول کتاب طلبه جوانی به نام شهاب هست ، مادر شهاب فوت کرده و شهاب با پدرش زندگی میکنه، پدر شهاب ، رفتار خوبی باهاش نداره و از طرفی شهاب لکنت زبان هم داره و این مشکلات زیادی از لحاظ فردی و اجتماعی براش به وجود میاره . شهاب طلبه است به خاطر همین تبلیغ و سخنرانی از مولفه های ضروری شغل اش هستن و این دو کار با لکنت زبان خیلی دچار مشکل میشه . همچنین شهاب عاشق دختری هم هست اما به خاطر مشکلاتی که داره نمیتونه پا پیش بگذاره ، طلبه جوان دیگری هم هست که خیلی در کارش خوبه به خاطر همین دائما شهاب رو باهاش مقایسه میکنن . کم کم اوضاع برای شهاب سخت و سخت تر میشه و این باعث میشه شهاب راهکار های جدیدی پیدا کنه . ایده کتاب به نظرم جالبه اولا درباره یک روحانی نوشته شده دوما دارد مشکلات و زندگی سخت ش شده هر چند سختی های یک فرد خاص نه این صنف . شیوه مقابله شهاب با مشکلاتش ، خلاقیت هاش و تلاش هایی که میکنه به نظرم خیلی جالب و نو بود . توی کتاب حس درماندگی و اذیتی که شهاب میشد خیلی به نظرم واقعی بود و کاملا حسش میکردم در نتیجه نویسنده ماهرانه فضا رو ایجاد کرده . یک نکته جالب هم فضای طلبگی و صحبت های جالب استاد شهاب بود که دوست داشتم ، دوست شهاب هم شخصیت جالبی داشت . این کتاب به نام کمیک استریپ های شهاب هم قبلا چاپ شده ، حجم کتاب کم و روان هست. من شخصا خیلی ادبیات کتاب رو نپسندیدم و این کتاب ، کتاب مورد علاقه ام نیست اما به دلیل تلاش های شخصیت اصلی و خلاقیتی که داشت و نوآوری نویسنده ، از خوندنش راضی ام . این یادداشت رو برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتم. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
دانلود کتاب چپ دست ها عاشق می شوند
نظر دیگران (۲)
همه نظرات- مرضیه موسوی
- 98933****8175
جالب بود
معرفی کتاب چپ دستها عاشق میشوند
کتاب چپ دستها عاشق میشوند، اثر علی آرمین می باشد و نشر جمکران آن را منتشر کرده است.این اثر؛ که پیش از این با نام «کمیکهای استریپهای شهاب» نام داشت درباره شخصیتی به نام شهاب است که لکنت زبان دارد.
شهاب طلبه جوانی شده است و به خاطر لکنت زبانش نمیتواند سخنرانی کند و به تبلیغ برود. تا اینکه متوجه میشود راههای دیگری هم برای تبلیغ وجود دارد... و از طریق هنرش شروع به تبلیغ میکند.
گزیده کتاب چپ دستها عاشق میشوند
وارد سالنِ آمفیتئاتر شدم. صندلیهایش یشمی بود و نورهای زرد و ملایمی فضای سن را روشن کرده بود. ردیف دوم نشستم. اکثر صندلیها خالی بود؛ ولی چیزی نگذشت که سالن کیپ تا کیپ آدم شد. جلسه شروع شد و چند نفر آمدند و دربارۀ کمیک استریپ صحبت کردند. به زبان انگلیسی صحبت میکردند. من که چیزی از حرفهایشان نمیفهمیدم. فقط وقتی در بین صحبتهایشان اسلایدی نشان میدادند، توجهم را جلب میکرد و کارهای معروف را میشناختم.
کلا فضای اینجا آدم را پیش میبرد. به کار انسان اهمیت میدهند و احساس میکنی خیلی تأثیرگذاری. وقتی داشتم از همایش برمیگشتم، با خودم گفتم، بیخود نیست که یک سری جوانهای با استعداد و مغزها از کشورمان فرار میکنند. طرف میبیند، مثلا در یک رشتهی هنری یا علمی تبحّر خاصّی دارد و در کشور خودش نه خیلی بهش اهمیتی میدهند و نه پول چندانی به او میدهند، با خودش میگوید من که نمیخواهم علیه خدا و پیغمبر حرفی بزنم یا کاری کنم.
میگوید من در شیمی، ریاضی، نجوم، نقاشی و هر رشتۀ دیگری که هستم، در هر جای دنیا کار کنم، پیشرفت میکنم. ضرری برای مملکتم هم ندارم؛ بلکه باعث پیشرفت علم و هنر میشوم. در این گوشۀ دنیا پیشرفتم کمتر است، برای کارم اهمیتی نمیدهند، خودم و زن و بچهام در مضیقهایم، میروم آن گوشۀ دنیا که من را مثل بت میپرستند.. .




















