کتاب هوای من از خانم شکوریان فرد ، ادامه غیر مستقیم کتاب از کدام سو هست . از کدام سو داستان جواد بود اما هوای من داستان ارشام ، یکی از دوستان جواد هست که در کتاب قبل یک شخصیت فرعی بود اما در این جلد شخصیت اصلیه . این کتاب هم روایت مشترک ارشام و مهدوی هست ، جواد و شخصیت های دیگه کتاب از کدام سو ، در این کتاب هم حضور دارن . در این جلد ارشام سرگردانی های خاص خودش را دارد، طوری که انگار از همه چیز کلافه شده و فقط مهدوی را برای پرسیدن سوال هایش و مطرح کردن سردرگمی هایش دارد. در جلد قبل نویسنده گاهی به روابط پسر ها ، سرکار گذاشتن دختر ها و دوستی هاشون اشاره کرده بود اما توی این کتاب ، دوست دختر ارشام و ... در کتاب حضور دارن و نویسنده صریحا روابط نصفه نیمه شون رو نشون داده . در واقع سردرگمی های ارشام هم در همین مورد هست ، مشکلاتی که این جور رابطه ها دارن ، عدم تعهد ها ، عصاب خوردی ها و بی قیدی ها .... در این جلد به خانواده مهدوی هم خیلی بیشتر پرداخته شده ، برادرش مسعود که شرایط خاصی داره هم در کتاب هست. در اواخر کتاب به قضیه مصطفی هم اشاره میشه که بعدا کتاب خاص خودش رو داره کتاب دو جلدی رنج مقدس که دیگه اصل داستان فقط مصطفی هست و دختری که قصد داره باهاش ازدواج کنه و مشکلی که وجود داره برای مصطفی . من شخصا کتاب هوای من رو خیلی نپسندیدم ، البته مطالب جالبی داشت اما من بیشتر شخصیت جواد رو از کتاب از کدام سو دوست داشتم و این کتاب رو هم به خاطر همین خوندم . این کتاب باز هم ادامه داره ، جلد بعد کتاب سو من سه هست و بعد از اون هم تا الان دو کتاب دیگه هستن . این یادداشت رو برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتم. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
دانلود کتاب هوای من
نظر دیگران (۳)
همه نظرات- مرضیه موسوی
- 98912****3957
فوق العاده است
- 98917****7438
بد نیست
معرفی کتاب هوای من
کتاب هوای من نوشته نرجس شکوریان فرد توسط انتشارات عهد مانا منتشر شده است. داستان این کتاب از زبان پسری روایت می‌شود که دل در گرو دختری دارد. پسر عاشق دختر است و دختر به دنبال فرد دیگری است.
شکوریان فرد در این رمان تصویری از جوانان امروزی به دست می‌دهد که گرفتار مشکلات و دغدغه‌های خود هستند. او چالش های روابط دختران و پسران را در این رمان به تصویر کشیده است.
گزیده کتاب هوای من
هر روز عصر می روم پیش مسعود. کنار دردی که او می کشد مادر خیلی بی صدا دارد آب می شود. سر و صدای خانه شده ام! حرف بزنم، بخندم، مجبورشان کنم تا بخورند، کمی حرف بزنند، بخندند. . . مسعود را ببرم حمام، آب سرد و عرقی روی بدنش بریزم. . . کنارش بنشینم و همراهش مقاله هایی را که باید کار کند بخوانم و. . . .
عصر امروز بعد از مدرسه رفتم سراغ مژده، زن داداش! خانه بودند، بچه ها به محض دیدنم چنان خوش حالی کردند که غصه و حرف هایم را فراموش کردم و فقط توانستم آن ها را همراهی کنم.
هدای پنج ساله، هادی هشت ساله و بشری که شبیه دوازده ساله ها رفتار نمی کرد و مثل هجده ساله ها کنارم نشسته بود. صبر کرد تا هدی از سروکولم بالا برود، موهایش را ببافم، صورت تپلش را بادکش کنم و قلقلکش کنم، سکوت کرد تا هادی برایم دفتر مشق و املایش را ورق بزند. کتاب هوش تصویری اش را با من حل کند، جدول سودوکویش را بیاورد و مسابقه بدهیم و. . .
خودش اولین حرفش: عمو جون! بابا خوبه؟
