کتاب صفای باطن در پرتو رمضان pdf و چاپی

معرفی کتاب صفای باطن در پرتو رمضان

کتاب صفای باطن در پرتو رمضان، به شرح و تبیین جایگاه روزه، کارکرد روزه، و عوامل تقویت و تضعیف‌کننده روزه با استناد به آیات قرآن پرداخته است.                                                                                                           

فریضه روزه در ماه مبارک رمضان فرصتی بی‌بدیل برای بندگی است که جایگاه و موقعیتی رفیع نزد پروردگار دارد، البته این جایگاه ثابت و یک‌نواخت نیست. بلکه فراخور لیاقت و زیرکی بنده قابل ارتقا و فزونی است و یا خدای نکرده کاهلی بنده نیز می‌تواند از ارزش آن بکاهد، ارتقا یا کاهش جایگاه عواملی دارند. کتاب صفای باطن در پرتو رمضان در بردارنده مطالبی مبتنی بر آیات و روایات است. در وصف جایگاه روزه در ماه رمضان و نیز عوامل ارتقا یا تضعیف آن. همچنین نویسنده در پایان کتاب به مطالبی در بیان فضیلت شب قدر و میمنت عید فطر می‌پردازد.

گزیده کتاب صفای باطن در پرتو رمضان

روزۀ ظاهری همان خودداری ارادی و مُطیعانه از خوردن اغذیه است، ولی روزۀ نفس عبارت است از: خودداری حواس پنجگانه از افعال ناستوده و خودداری از نیّت های پلید. قلب انسان روزه‌دار باید همسو با خود صائم باشد؛ آدم روزه‌دار از بسیاری از کارها خودداری می‌ک‏ند؛ قلب او هم باید به خاطر حفظ حریم روزه از افکار آلوده و عصیان آمیز پرهیز و اجتناب نماید و هرگونه افکار ناپسند را از سر خود بیرون کند. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: روزه قلب از اندیشۀ روی آوردن به گناه از روزۀ شکم از خوردن غذا برتر است. همچنین آن حضرت فرمودند: روزۀ قلب بهتر از روزۀ زبان و روزۀ زبان بهتر از روزۀ شکم است. روزه باید با «لقمه پاک » و به دور از هرگونه شبهه گرفته شود، بنابراین چنانچه انسان بدون توجّه و رعایت حلال و حرام و لقمۀ شبهه‌ناک روزه بگیرد، روزه از ارزش و اعتباری که شرع برایش تعیین کرده، برخوردار نخواهد بود. انسان ها از لحاظ به دست آوردن اموال و دارایی، چهار دسته اند: 1. دسته‌ای از راه حرام به دست می‌آورند و در راه حرام خرج می‌ک‏نند. 2. دسته ای از راه حرام به دست می‌آورند و در راه حلال مصرف می‌ک‏نند. 3. دسته‌ای از راه حلال به دست می‌آورند و در راه حرام مصرف می‌ک‏نند. 4. دسته‌ای از راه حلال به دست آورده و در راه حلال نیز مصرف می‌ک‏نند. «الدُّنیا مزرعَةُ الآخرة» اگر مال و ثروت در دست انسان باایمان و عاقل قرار گیرد، دنیا و آخرت خویش را آباد خواهد ساخت. باید توجه داشت که اسلام، نه با کاپیتالیسم و سرمایه‌داری همراه است و مالکیت مطلقه آدمیان را امضا می‌ک‏ند و نه با الغای مالکیت فردی و تصویب مطلقۀ دولتی موافق است؛ در اسلام طبق دیدگاهی مستقل، مالکیت مشروع و محدود، قابل قبول و مورد احترام است.