کتاب «بچه سرگذر» نوشته حسن کریمی، اولین اثر داستانی دربارهی عملیات کربلای 4 و شهدای غواصه که با محوریت شهید علی چیتسازیان برای نوجوانان نوشته شده. این کتاب توسط انتشارات شهید کاظمی منتشر شده و به تازگی وارد بازار نشر شده. «بچه سرگذر» در واقع نسخهی بازنویسیشدهی کتاب «هفتاد و دومین غواص» نوشته حمید حسامه، که خاطرات جانباز کریم مطهری، فرمانده گردان غواصی جعفر طیارِ همدان رو روایت میکنه. توی این نسخه، ماجراها با قلمی روانتر و مناسبتر برای نوجوانان بازنویسی شده و صفحهآرایی کتاب هم متناسب با سلیقهی این گروه سنی طراحی شده. داستان از کودکی کریم در محلهی سرگذر همدان شروع میشه، سالهای قبل از انقلاب رو نشون میده و به آشنایی و رفاقت کریم با علی چیتسازیان میرسه؛ کسی که بعدها یکی از نابغههای دفاع مقدس میشه. کتاب حالوهوای پرشور انقلاب سال 57 و دههی 60 رو به تصویر میکشه و بعد، به حضور این دو دوست در جنگ و پیوستنشون به گردان غواصها میرسه. ماجراهای این بخش از کتاب، پر از صحنههای جذاب و درسآموزه. این کتاب یکی از کاملترین روایتهای نوجوانانه از عملیات کربلای 4 و شهدای غواصه و به خیلی از شبهات و ناگفتههای این عملیات پاسخ میده. نویسنده با یه سبک روان و گیرا، تصویرهای زندهای از حالوهوای رزمندهها، منطقههای عملیاتی و سختیهای جنگ رو ارائه داده. از ویژگیهای جالب کتاب، استفاده از نقشههای ساده برای فهم بهتر عملیات، تصاویر ادوات جنگی و عکسهایی از شخصیتهای اصلی و فرعی داستانه که باعث شده این اثر برای نوجوانها جذابتر و ملموستر بشه. «بچه سرگذر» یه کتاب خواندنی برای همهی اوناییه که به داستانهای دفاع مقدس و قهرمانهای واقعی علاقه دارن، بهخصوص نوجوانهایی که دنبال یه روایت پرکشش و تأثیرگذار از جنگ هستن. این مرور برای #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب نوشته شده است.
کتاب بچه سرگذر pdf
نظر دیگران (۲)
همه نظرات- نعیمه
- مرضیه موسوی
کتاب بچه سرگذر یک کتاب جذاب و خوندیه که به نظر من خیلی هنرمندانه نگارش شده ، این کتاب شامل خاطرات جانباز عزیز آقای کریم مطهری هست که از دوران کودکی روایت میکنن تا دفاع مقدس . کتاب از اولش خیلی جالب و جذاب بود کلا نوع روایت شون جذاب هست و این که خاطراتی هم که بیان میکنن خیلی جذابه ، خاطرات دوران کودکی شون از زمان قبل از انقلاب هست و اون دوران رو به خوبی نشون میدن و روایت میکنن ، از محله شون میگن ، از دوستان و از خانواده شون منتها از هر چیز به اندازه که جذابیت کتاب رو حفظ میکنه ، از یک جهت هم به نظرم روایت یک دانش آموز از دوران انقلاب جذابیت خاص خودش رو داره. بعد نوبت به داستان انقلاب میرسه و اتفاقاتی که در اون زمان افتاد و شرایطی که ایجاد شد از فضای اون زمان کشور هم خیلی خوب صحبت شده و به خصوص حضور نوجوان ها و جوان ها رو در اون برههه به خوبی نشون داده ، معمولا بعد از انقلاب شرایط خاصی بر کشور حاکم میشه که این کتاب بت زبان جذابش میتونه به خوبی نوجوان رو با اون فضا آشنا کنه در حد یک آشنایی نسیه البته . و بعد جنگ تحمیلی هست ، یکی از نکاتی که خیلی در کتاب پسندیدم قدم به قدم بودنش هست که همه چی به جای خودش پیش میره و پله پله مخاطب رو همراه خودش میبره و چیزی زو مبهم نمیگذاره، نشون میده از فرایندی که اتفاق افتاد و در نهایت از عملیات کربلای چهار و شهدای غواص سخن میگه . در کتاب اول هر بخش که موج نامیده میشه حدودا دو تصویر وجود داره که نکته مثبتی هست و در طول کتاب هم تصاویر بعضی اشخاص به طرز جالبی وجود داره. در کل به نظرم کتاب بچه سرگذر یک کتاب جذابه که میتونه برای نوجوان و جوان خیلی جذاب باشه ، خوندن این کتاب رو توصیه میکنم . این یادداشت رو برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتم. #چالش_مرور_نویسی_فراکتاب
معرفی کتاب بچه سرگذر
کتاب بچه سرگذر، اثر حسن کریمی؛ شامل خاطراتی زیبا و مهیج از جانباز کریم مطهری؛ فرمانده گردان غواصی جعفر طیارِ همدان است که به همراه تصاویری جذاب، لحظاتی زیبا را برای مخاطب خلق میکند.
کتاب بچه سرگذر که برای نوجوانان نگاشته شده را میتوان، یکی از کاملترین روایاتی دانست که از عملیات کربلای4 و شهدای غواص به جا مانده، که پاسخگو خیلی شبهات و همچنین ناگفتههایی از این عملیات است.
گزیده کتاب بچه سرگذر
موج دوم؛ عشق شنا
اواخر تابستان همان سال، بابا صادق یک باغ بزرگ توی «درّه گرگ» خرید. آنجا پاتوق همهی طایفهی پیسوده بود. نزدیک بیست خانواده بودیم. آب باغ از دامنهی الوند میآمد تا به باغ میرسید. یک روز من، مجید و امیر و چند نفر دیگر مسیر جریان آب را با سنگ بستیم تا به اندازهی نیم متر بالا بیاید.
بعد همان جا پریدیم توی آب و شنا کردیم. هر جمعه به باغ میرفتیم و من تا تاریک شدن هوا توی آب بودم. ظرف یک ماه در مسیر آب دره گرگ شنا یاد گرفتم. تابستان تمام شده بود و باید به مدرسه میرفتم؛ اما پاییزنشده، چشم انتظار تابستان بودم، فقط به عشق شنا. یک روز با امیر در مدرسه چشممان به نوشتهای افتاد که برایمان تازگی داشت. روی یک تابلوبرق با ماژیک نوشته بودند «مرگ بر شاه». من کمی ترسیدم. امیر گفت: «تا ننداختن گردن ما، دور شیم.» و با عجله به طرف خانه دویدیم. امیر گفت که از این نوشته با کسی حرفی نزن؛ اما من به محض اینکه آقام را دیدم، ماجرا را گفتم. اتفاقاً آقام همان حرف امیر را زد: «حالا که برای من گفتی، برای کس دیگهای نگو. سرت به درس و مشقت باشه.» اتفاقاً همان سال، شاه با همسرش فرح به همدان آمد و ما را برای دیدن آنها از مدرسه به خیابان بوعلی بردند.
شاه سوار یک جیپ روباز ایستاده بود و برای مردمی که پشت نردههای خیابان بودند، دست تکان میداد. من فقط نگاه میکردم و کنجکاو بودم که چرا عدهای مثل عمو محمود و دایی عباس مخالف شاه شدهاند. این موضوع را از امیر شنیده بودم. مدتی بعد، چند نفر کراواتی با قیافههای شبیه هم، بدون اجازه به خانهمان آمدند و همه جا را گشتند؛ از سیزان و مطبخها گرفته تا پشتبام.




















