جوامع علمی که به مطالعه ی رفتار سوءمصرف مواد شیمیایی می پردازند رفتار عادتوار را به وابستگی ربط داده اند. همین چارچوب که برای سوءمصرف کنندگان مواد شیمیایی به کار می رود شبیه به استانداردهایی است که فردی با رفتار جنسی اجباری دارد. استفاده از مواد شیمیایی یا رفتار اجباری غیرقابل کنترل می شود چون اعتیاد نیازی است که دائماً افزایش می یابد. این رفتار اجباری باعث اعتیاد جنسی می شود تا لحظات درماندگی را احساس نماییم. این مسیری نیست که فرد بخواهد در آن پیش برود.

شروع در ابتدا آهسته است اما به تدریج افزایش می یابد. به طور کلی وقتی روی زندگی تان تأثیر می گذارد نیاز به برداشتن گامی روبه عقب دارید تا با آن مبارزه کنید. داشتن رابطه جنسی هنجار است. ولی زمانی تبدیل به مشکل می شود که به تدریج زندگی تان را نابود کند. به مرور زمان تاب آوری افزایش می یابد و مصرف بالاتر می رود که این منجر به پیامدهای منفی خواهد شد. این مانند معتادان به مواد است. مغز سازگار یافته باعث می شود فرد معتاد بیشتر و بیشتر مصرف کند. احساس خوبی که هورمون ها در مغز ایجاد می کنند مثل هورمون دوپامین باعث هیجان و لذت می شود اما منجر به اعتیاد هم می شود. این افزایش تأثیرات مواد شیمیایی بر مغز باعث تجربه ی دو نوع رفتار می شود:1فردی که رفتار خاصی را انتخاب می کند.2 رفتار خطرپذیری، انواع جدید تجربیات برای رسیدن به نتایج یکسان است؛بنابراین به این ترتیب آن ها به دنبال اشکال خطرناک رفتار جنسی هستند من جمله رفتارهایی که نباید انجام دهد و سپس رفتارهایی که باید انجام دهد. این تأثیر نوروشیمیایی تاب آوری است. تغییرات نوروشیمیایی طبق افکار و رفتار تغییر می کنند. یک معتاد جنسی وقتی تنها یا بی حوصله می شود می تواند فانتزی های جنسی داشته باشد که بالطبع تحریک جنسی در مغز رخ می دهد که هورمون لذت برای ارتقای خلق آزاد می شود.

برای معتادی که پریشان، مضطرب و ترسیده است هورمون ها پس از فانتزی جنسی آزاد می شوند و خلقش پایین می آید. در هر دو مورد، این دو نوع رفتار در معتادان جنسی خلق را بالا و پایین می برد که به هیجان آن لحظه وابسته است. معتادان جنسی به پیامدهای آسیب رسان رفتارشان توجه نمی کنند. برعکس، آن ها دست به انکار زده، عوارض منفی را ناچیز شمرده و فعالیت خود را بدون نگرانی در مورد عواقب آن ادامه می دهند.

گزیده کتاب اعتیاد به هرزه نگاری

1. نقشی که رها کردید را ادامه دهید، جامعه از افراد انتظار دارد تا نقش‌های خاص را بپذیرند و از حضور ممتد در جامعه اطمینان حاصل کنند. خانواده یک گروه است و هر عضو بالأخص والدین باید نقش خاص خود را ایفا کند؛ اما با این وجود این احتمال بالاست که معتاد نقش خود را ترک کند چون مشغلهٔ ذهنی برای تأمین نیازش جهت گرفتن نقش بیشتری دارد. این برای فرد می‌تواند سخت باشد؛ بنابراین باید دوباره آمادگی انجام تکلیفی را داشته باشید که باید انجام دهید. با این کار همسر سالم و حتی فرزندان باری که نباید حمل کنند را از دوش خود بر زمین می‌گذارند.2. اعتماد خانواده را مجدداً به دست آورید. اعتیاد می‌تواند منجر به از دست رفتن اعتماد شود چون اغلب معتادان جنسی رفتارهای خود را انکار می‌نمایند و همیشه بهانه‌تراشی می‌کنند. به عنوان یکی از ارکان رابطه، افراد معتاد اگر می‌خواهند رابطه‌شان را نجات دهند باید حداکثر تلاش خود را بنمایند. اعتماد با حرف و کلمه ساخته نمی‌شود؛ بنابراین حرف ساده قول دادن زبانی است. با متعهد کردن خودتان برای انجام چیزهای کوچک شروع کنید و با این کار همسرتان خواهد دید که نه تنها در کلام بلکه در عمل قول شما قابل اعتماد است.

3. از موقعیت‌هایی که یادآور زندگی گذاشته‌تان است دوری کنید باید تلاش کنید از موقعیت‌هایی دور شوید که یادآور لذت‌های قبلی اعتیاد است. افکار و انرژی خود را به سمت چیزهای سازنده هدایت کنید.