بر دست پدر پاره ی نعش پسری بود آویخته بر قرص قمر نو قمری بود تا بوسه به لب های ترک خورده ی مه زد بر روی مهش نقش لبان پدری بود *** قد قامتش از قامت رعنای تو بشکست انگار که از صبح قیامت خبری بود *** سرتاسر این شهر به بوی تو درآمیخت والله اگر غیر تو ما را نظری بود