قاسم آهنین جان متولد 1337 در اردبیل و بزرگ شده اهواز است. هرچند در کارنامه ی هنری وی بازیگری سینما و کارگردانی فیلم مستند هم دیده می شود، اما حضور وی به عنوان شاعری با زبان و بیان خود ویژه پررنگ تر می نماید.
جهان ذهنی شاعر آکنده از افسون مرگ و تخدیر رویاست. لبریز از شب و تنهایی، عشق و اندوه، خلسه و اشراق. مرگ از موتیف پر استفاده در آثار آهنین جان است. مرگ اندیشی و مرگ آگاهی در بیشتر شعرهای وی نمودی مشخص دارد.
پریان و ماه در گذر ابر تو را می جویند ای سوسن خواب و قلب برخاسته از باد تو را می خواند ای قتال جام.