اتاقی محقر، دل گیر و مأیوس، با دری به اتاقی دیگر و پنجره ای کم رمق. تابلوی شماره ی یک بر یکی از دیوارهای اتاق خودنمایی می کند.

کاووسی، دخترخوانده اش (فرزانه) و همسرش (سمیرا) حضور دارند.

زنگ تلفن مثل زوزه ی سگ زخمی به صدا درمی آید، به همه شوکی عمیق توأم با ترس وارد می شود.

سکوت. زوزه ی سگ زخمی.
سکوت. زوزه ی سگ زخمی.
آقای کاووسی سراسیمه به سمت تلفن می رود ...