به گفته ی هیو کِنِر «آخر بازی، شاهکاری فراموش نشدنی و شاید یکی از برجسته ترین آثار سموئل بکت است».
در این کتاب گزیده ای از تفسیرهای انتقادی درباره ی آخر بازی به اهتمام بل گیل شوینی تدوین و ویرایش شده؛ مجموعه ی حاضر، یکی از سری کتاب های «تفسیرهای قرن بیستم» است که نقدهایی مدرن از منتقدان مطرح درباره ی آثار شاخص و مهم تاریخ ادبیات غرب به چاپ رسانده است.
این گزیده ی جستارها، گذشته از مقدمه ی خود ویراستار که گفتاری است نکته سنج در باب کل پیکره ی آثار بکت، با مطلبی از الن شنایدر، کارگردان امریکایی که تمامی آثار نمایشی بکت را در نیویورک به اجرا برده، آغاز می شود و به دنبال آن مقالات دیگری به قلم چند تن از نقد نویسان برجسته و شناخته شده در جهان تئاتر و درام آورده می شود.
