کنار چشمه پیرمرد با دستی همچون جامی عتیق سایه ی ماه را می کاوید ماهیان پیر با سرفه های خشک خواب آب را شکستند: آهای پیرمرد سال هاست که این چشمه سایه ها را می شناسد پس آن گاه مشتی آب به صورتش پاشیدند. از خواب پریشان برخاست نه صورتش از آب خیس بود و نه از ماهیان پیر خبری و ماه چون درّه ی نادره تابان بر بام آسمان بود.
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)
.jpg&w=3840&q=75)