موش وصله ی ناجوری به خانه نیست ، ولی موش خرما هست. خانه را توی دست شان می گیرند. این است که من اینجام . دارم خانه را پس می گیرم. دوباره مالکش می شوم. این قدر اینجا م یایستم تا دوباره اوضاع عادی شود، تا وقتی با خیال راحت بتوانم بخوانم، نه اینکه حواسم به سرو صداها پرت شود یا هربار که می روم سر کتری ، یاد رفیق مرحوم مان بیقتم که کف زمین اقتاده بود!
