شاید بتوان گفت مفصل ترین و پرتنوع ترین قصه های عامیانه چند قرن اخیر، اسکندرنامه نقالی است. البته اسکندرنامه از دیرباز خواننده و شنونده داشته و گذشته از روایت های منظوم (فردوسی و نظامی) یک روایت به نثر کهن از قرن ششم دارد.
تالیف اسکندرنامه نقالی را به منوچهرخان حکیم نسبت داده اند که دقیقا مشخص نیست چه کسی است. چه بسا این کلمه صورت تحریف شده «منوچهر شصت کله» از نخستین راویان این داستان بوده باشد.
