پس از انتشار کتاب «بررسی کارکردهای انواع عقل در سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران»، از سوی محافل تخصصی و دانشگاهی این نکته به نگارنده منتقل می شد که توجه به عنصر «عقل» و تبیین عقلی سیاستگذاری عمومی امری ارزشمند بوده و لازم است که در خصوص وجوه دیگر «عقلانیت» و «خردورزی» مطالعات تکمیلی صورت پذیرد.
از این رو، این مهم در جلسات شورای بررسی متون و کتب پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مورد تبادل نظر قرار گرفت و در نهایت مقرر گردید موضوع پژوهش جدیدی تحت عنوان «دولت عقلانی» از سوی اینجانب پی گیری و تدوین گردد.
این پژوهش نیز به ابعاد دیگری از عقلانیت و خردورزی پرداخته است و از آنجا که آن را در نزد نهاد دولت و نخبگان سیاسی جست وجو می نماید، حائز اهمیت و پیچیدگی بیشتر می شود، چرا که در عصر کنونی نهاد دولت و نخبگان سیاسی نقش تعیین کننده و بارزی را در روند تحولات استراتژیک جامعه دارند و رسالت مزبور هنگامی بخوبی عینیت می یابد که نخبگان سیاسی دارای کارآمدی مناسب باشند.
یکی از ارکان اصلی کارآمدی دولت و نخبگان سیاسی به عقلانیت و خردورزی بازگشت دارد. بنابراین، کالبد شکافی عنصر عقلانیت در نزد نخبگان سیاسی، زمینه ساز نیل به کارآمدی مناسب تر و حسن انجام وظایف دولت در روند تحولات استراتژیک جامعه خواهد بود.
از آنجا که دامنه مولفه های عقلانیت و خردورزی در نزد نخبگان سیاسی گسترده است، در این پژوهش و به اقتضای شرایط فرهنگی، اجتماعی ج.ا.ایران، تنها به سه وجه از آن پرداخته شده است.
